Pao alive?

Written by Giannis Ikonomidis

Παντού διαβάζω προς πρόκειται για θέμα ημερών (;) η αλλαγή στο ιδιοκτησιακό κομμάτι του Παναθηναϊκού. Βλέποντας τις επικρατέστερες επιλογές λογικό είναι να κάνω τις συγκρίσεις μου και να σκέφτομαι τι θα ήθελα εγώ για την αγαπημένη μου ομάδα.

Καταρχάς υπάρχει το πανηγυρικά απίθανο σενάριο, να αγοράσω εγώ τον Παναθηναϊκό… Μεγάλο όνειρο αλλά για την ώρα απλά ένα όνειρο. Τέλος πάντων. Θα επιστέψω με αυτή την πιθανότητα κάποια στιγμή στο μέλλον (ελπίζω).

Πιο κοντά στην πραγματικότητα είναι τα σενάρια των Pan Asia και Athens Alive. Ο κύριος Πιεμπονγκσάντ, που είναι ο διαπραγματευτής του κονσόρτσιουμ με το όνομα Pan Asia βρίσκετε σε συζητήσεις με τον Αλαφούζο για την αγορά του συλλόγου. Μετά είναι το φιλόδοξο και άκρως εντυπωσιακό πρότζεκτ που παρουσίασε ο Δ. Γιαννακόπουλος με τον τίτλο Athens Alive και έχει ως αποτέλεσμα την εμπλοκή του ίδιου και των συμπαικτών του στον Παναθηναϊκό, εφόσον μπορέσει, με την σύμφωνη γνώμη της κυβέρνησης να εκμεταλλευτεί τις εγκαταστάσεις του ΟΑΚΑ.

Σαν απλός φίλαθλος του Παναθηναϊκού οι δυο προοπτικές ακούγονται πολλά υποσχόμενες. Βέβαια και οι δυο θυμίζουν μια εποχή από την οποία υπάρχει μια γλυκόπικρη γεύση. Η εποχή της πολυμετοχικότητας. Και τότε έγινε πανικός μέχρι να μπουν οι επενδυτές και να αρχίσει μια περίοδος με λαμπρό μέλλον όπως λεγόταν τότε. Και τώρα εν έτη 2018 είμαστε ένα βήμα από την καταστροφή.

Αν όμως παραμεριστούν οι αναμνήσεις τότε μένουν αυτές οι δυο προτάσεις για το μέλλον του συλλόγου. Στη μια πρόταση, αυτής της Pan Asia υπάρχει μια ομάδα ατόμων παντελώς άγνωστη, χωρίς διαρρεύσεις γύρω από το ποιοι είναι και τι σχέδια έχουν για το μέλλον του συλλόγου. Υπάρχει μόνο μια αναφορά σε έναν Βίκτωρα Ρέστη, ο οποίος εμένα μου είναι παντελώς άγνωστος. Μετά υπάρχει το σχέδιο του κυρίου Γιαννακόπουλου και των συνεργατών του. Ένα σχέδιο εντυπωσιακό, το οποίο θα αρέσει σε κάθε Παναθηναϊκό αν το σκεφτεί για σπίτι όλων των τμημάτων του συλλόγου. Πέραν των δυσκολιών που υπάρχουν στις διαπραγματεύσεις με τη κυβέρνηση, οι οποίες μάλλον δεν έχουν να κάνουν μόνο με αθλητικά ζητήματα, υπάρχει και εκεί μια απορία από μέρους μου για το πως θα λειτουργήσει από εκεί και πέρα ο σύλλογος. Χωρίς να αμφισβητώ ούτε λίγο την τεράστια πρόσφορα της οικογένειας Γιαννακόπουλου στον μπασκετικό Παναθηναϊκό, έχω κάποιες αμφιβολίες για τους χειρισμούς του Δημήτρη Γιαννακόπουλου στην ΠΑΕ, όντας  μάλιστα και το αφεντικό της ΚΑΕ παράλληλα.  Με όλη την αναστάτωση που προκλήθηκε με τον Γιαννακόπουλο και τον Μπερτομέου στην Ευρωλίγκα και τα επακόλουθα, για τα οποία δεν είναι ακόμα σίγουρο τι συνέπειες θα έχουν στην ομάδα. Το ποδοσφαιρικό τμήμα είναι διαφορετικό από αυτό του μπάσκετ, πόσο μάλλον το περιβάλλον του ποδοσφαίρου στο οποίο παίζουν διαφορετικοί παράγοντες και διαφορετικά μεγέθη.

Μια άλλη σκέψη που μου περνάει από το μυαλό είναι ότι πότε ξανά στην τεράστια ιστορία του συλλόγου δεν ήταν κάποιος ξένος στην ιδιοκτησία του συλλόγου. Πάντα υπήρχε ελληνική ιδιοκτησία στον σύλλογο και τώρα με το ενδιαφέρον της Pan Asia ανοίγεται η προοπτική της ξένης ιδιοκτησίας η ισχυρής συμμετοχής στο τιμόνι του συλλόγου. Άσχετα αν οι άνθρωποι που θα έρθουν, όταν έρθουν, έχουν ιδέα από το ελληνικό ποδόσφαιρο και το περιβάλλον του, δεν ξέρω κατά πόσο η ομάδα που θα σχηματιστεί στην διοίκηση του συλλόγου θα ξέρει τι έχει να αντιμετωπίσει, μιας και ακόμα και στην χειρότερη στιγμή του ο Παναθηναϊκός ακόμα σαν ισχυρός αντίπαλος αντιμετωπίζεται από το εκάστοτε αφεντικό του ελληνικού ποδοσφαίρου, και πως θα μπορέσει να το αντιμετωπίσει. Ίσως η γνώση της ποδοσφαιρικής ελληνικής πραγματικότητας να είναι κάτι απαραίτητο για την επόμενη μέρα του συλλόγου. 

Σε κάθε περίπτωση θα έχει ενδιαφέρον το πως θα τελειώσει αυτή η ιστορία με το ιδιοκτησιακό η οποία σχετίζεται άμεσα και με το τέλος της αγωνιστικής περιόδου, μιας και οι οφειλές της ΠΑΕ συνεχίζουν να της χτυπάνε την πόρτα, όπως και οι τιμωρίες.

Τουλάχιστον παίζουμε ωραία μπάλα τώρα τελευταία και τις Κυριακές χαμογελάμε!